بعثت حضرت محمد(ص) در آیاتی از قرآن

چهارشنبه 20 دی 1391
  بعثت و برانگیخته شدن پیامبر گرامى اسلام(ص)به نبوت در 27 رجب سال چهلم عام الفیل بوده است. این واقعه در چهل سالگى پیامبر(ص)و در غار حرا كه در نزدیكى مكه قرار دارد، رخ داده است. درباره رسالت و بعثت حضرت محمد در قرآن آیات فرآوانی آمده ،  تعدادی از این آیات را در ادامه آورده ایم:

إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِیرًا وَنَذِیرًا ۖ وَلَا تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِیمِ  (بقره، آیه 119)؛ اى پیامبر، تو را به حق فرستادیم كه مردم را به نعمت بهشت جاوید مژده دهى و از عذاب جهنم بترسانى و تو مسئول كافران كه به راه جهنم رفتند، نیستى

لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَكِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِی ضَلالٍ مُّبِینٍ (آل عمران، آیه 164):...
خداوند بر مؤمنان منّت نهاد [= نعمت بزرگى بخشید] هنگامى كه در میان آنها، پیامبرى از خودشان برانگیخت كه آیات او را بر آنها بخواند و آنها را پاك كند و كتاب و حكمت بیاموزد؛ هر چند پیش از آن در گمراهى آشكارى بودند.

مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ۖ وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَیِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ ۚ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِیدًا (نساء، آیه 79)؛ هرچه از انواع نیكویى به تو رسد از جانب خداست و هر چه بدى رسد از پیش تو است و [اى پیامبر] ما تو را به رسالت براى مردم فرستادیم و براى رسالت تو تنها گواهى خدا كافى است.

وَیَوْمَ نَبْعَثُ فِی كُلِّ أُمَّةٍ شَهِیدًا عَلَیْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِیدًا عَلَى هَؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَیْكَ الْكِتَابَ تِبْیَانًا لِّكُلِّ شَیْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِینَ (نحل، آیه 89)؛ و [به یاد آور] روزى را كه در هر امتى گواهى از خودشان برایشان برانگیزیم و تو را [هم] بر این [امت] گواه آوریم و این كتاب را كه روشنگر هر چیزى است و براى مسلمانان رهنمود و رحمت و بشارتگرى است بر تو نازل كردیم.

كَذَٰلِكَ أَرْسَلْنَاكَ فِی أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَا أُمَمٌ لِتَتْلُوَ عَلَیْهِمُ الَّذِی أَوْحَیْنَا إِلَیْكَ وَهُمْ یَكْفُرُونَ بِالرَّحْمَٰنِ ۚ قُلْ هُوَ رَبِّی لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَیْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَیْهِ مَتَابِ ( رعد، آیه 30)؛ و [اى محمد(ص) ]ما تو را میان خلقى به رسالت فرستادیم كه پیش از این هم پیغمبران و امت هاى دیگر به جایشان بود و [ درگذشتند] تا بر امت آن چه از ما به وحى بر تو رسد تلاوت كنى و در حالى كه آنان [با روى گرداندن از وحى] به [خداىِ] رحمان كفر مى‏ ورزند . بگو : او پروردگار من است ، معبودى جز او نیست ، فقط بر او توكل كردم و بازگشتم فقط به سوى اوست.

الَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْكِتَابَ یَعْرِفُونَهُ كَمَا یَعْرِفُونَ أَبْنَاءهُمْ وَإِنَّ فَرِیقًا مِّنْهُمْ لَیَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ یَعْلَمُونَ (بقره، آیه 146)؛ كسانى كه به ایشان كتاب [آسمانى] داده‏ایم همان گونه كه پسران خود را مى‏شناسند او [=محمد] را مى‏شناسند و مسلما گروهى از ایشان حقیقت را نهفته مى‏دارند و خودشان [هم] مى‏دانند

وَدَاعِیًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُنِیرًا (احزاب، آیه 45)؛ اى رسول [گرامى] ما تو را به رسالت فرستادیم، تا بر نیك و بد خلق گواه باشى و خوبان را به رحمت الهى مژده دهى و بدان را از عذاب خدا بترسانى.

اِنّا اَرسَلنـكَ بِالحَقِّ بَشیرًا ونَذیرًا واِن مِن اُمَّة اِلاّ خَلا فیها نَذیر (فاطر، آیه 23)؛ ما تو را به حق و راستى به سوى خلق فرستادیم، تا بشارت دهى و بترسانى و هیچ امتى نبود، جز آن كه در میانشان ترسانیده اى بوده است.

وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِینَ (انباء، آیه 107)؛ و تو را جز رحمتى براى جهانیان نفرستادیم.


گرداوری و ویرایش: پایگاه قرآنی کلام الهی
سامان سوهانیان




نوع مطلب : پیامبران، 
برچسب ها : آیات قرآن، بعثت حضرت محمد، آخرین پیامبر الهی، نشانه های رسالت پیامبر اسلام،