آداب معاشرت و احوال پرسی حضرت محمد (ص)

پنجشنبه 14 دی 1391
 آداب معاشرت و احوال پرسی حضرت محمد (ص) حالت و گفتار هر كس در اوّلین لحظه برخوردش با مخاطبان آینه اى است كه درون را نشان مى دهد. سلام گفتن و دست دادن و مصافحه كردن، نشان ادب، تواضع و حسن خلق است.

در حدیث آمده است:

«كانَ مِنْ خُلْقِهِ اَن یَبْدَأَ مَنْ لَقِیَهُ بالسّلامِ».(1)
از خلق و خوى حضرت آن بود كه با هر كس برخورد مى كرد، آغاز به سلام مى نمود.

«اِذا لَقِىَ مُسلِماً بَدَأَ بالْمُصافَحَة».(2)
هرگاه با مسلمانى دیدار مى كرد، با او دست مى داد.

در خود دست دادن نیز رعایت مى كرد تا دست خویش را زود عقب نكشد، تا مبادا طرف مقابل احساس بى علاقگى و سردى در برخورد پیدا كند:

«اِذا لَقِیَهُ اَحَدٌ مِنْ اَصحابِهِ فَناوَلَ بِیَدِهِ ناوَلَها اِیّاهُ فلَمْ یَنْزَعْ عَنْهُ حَتّى یَكُونَ الرَّجُلُ هُوَ الّذى یَنْزِعُ عَنْهُ».(3)

هرگاه با یكى از اصحاب ملاقات مى كرد و آن شخص دست پیش مى آورد، پیامبر خدا(صلى الله علیه وآله) با او دست مى داد و دست خویش را از دست او جدا نمى كرد تا این كه شخص مقابل دست خود را عقب بكشد و از دست آن حضرت درآورد.....
تفقّد و احوالپرسى

آگاهى «پیشوا» از حال و وضع «پیروان» و خبرگیرى از مشكلاتشان و سر زدن به خانه هایشان نیز از اسباب نفوذ در دلهاست. رسول خدا(صلى الله علیه وآله)از یاران خود غافل نمى ماند و رابطه ها را همچنان زنده و قوى نگاه مى داشت. به روایت امام على (علیه السلام):

«اذا فَقَدَ الرَّجُلَ مِنْ اِخوانِهِ ثَلاثَةَ اَیّام سَأَلَ عَنَهُ، فَانْ كانَ غائِباً دَعا لَهُ و اِنْ كانَ شاهِداً زارَهُ و اِنْ كانَ مریضاً عادَهُ».(4)

هر گاه كسى از برادران دینى اش را سه روز نمى یافت (و در جمع مسلمانان نمى دید) سراغ او را مى گرفت. پس اگر غایب و در سفر بود، برایش دعا مى كرد; اگر شاهد و حاضر در شهر بود، به دیدارش مى شتافت و اگر بیمار بود، به عیادتش مى رفت.

این نشان دهنده رابطه اى صمیمى با زیردستان است و مقتضاى «اخوّت دینى» همین یكدلى و صفا و محبّت است.



پی نوشت ها:
1) المحجة البیضاء، فیض كاشانى، ج 4، ص 130.

2) سنن النبى، علامه طباطبایى، ص 62
3)
مكارم الاخلاق، ص 17.
4)
همان، ص 19.

پایگاه قرآنی کلام الهی



نوع مطلب : سیره اخلاقی پیامبر اسلام، 
برچسب ها : آداب دست دادن پیامبر اسلام، سیره اخلاقی حضرت محمد(ص)، پایگاه قرآنی کلام الهی،